Celal OYMAK

tarih31.07.2013 10:53 — Şiirler,

BİR ŞARKI SÖYLE

Bir başka söyle bana,

Rast makamından olsun.

Güllerle karanfiller,

Gönül bahçeme dolsun.

 

Bir soluk al hicazdan,

Beden inlesin hazdan,

Meşk başlasın birazdan,

Gönüller bir hoş olsun...

 

Söyle şarkıyı candan,

Buselik makamından,

Ayrılmadan dünyadan,

Gönül sevdayı bulsun.

 

Bir fasıl suzi dilden,

Başka canım tez elden,

Zevk alalım güzelden,

Meclisimiz şen olsun.

 

Mırıldan nihavendi,

Gönlüme at kemendi,

Yık aradaki bendi,

Ahengimiz tam olsun.

 

 

 

MUTLULUK

Ağlama güzelim,

Düşündüğün bildiğin gibi değil;

Çok uzaklarda değil mutluluk.

 

Bil ki;

Baharın yeşil dalında,

Tut ki;

Mutluluk avuçlarında.

 

Akıtma o incileri yeter,

Üzülmeye değer mi yaşam.

Bak, kuşlara, yemyeşil ağaçlara,

Yedirenk kelebeklere-böceklere bak.

 

Her şey yerinde ve rahat

Gel güzelim sende kendini

Tabiat ananın koynuna at.

 

Ve inan bana;

Çok uzaklarda değil mutluluk,

Mutluluk avuçlarında...

 

YERİNDE DUR ZAMAN

Hükmün ne kadar da acı,

Kimseye vermezsin aman,

Yokmudur bunun ilacı,

Biraz yerinde dur zaman.

 

Keder dolu bir dünüm var,

Yapılacak düğünüm var,

Yaşanmamış çok günüm var,

Biraz yerinde dur zaman.

 

Yarım kalan bir sevdam var,

Kurulacak bir dünyam var,

Bakılacak bir anam var,

Biraz yerinde dur zaman.

 

Kurumasın daldaki gül,

Bestesini yapsın bülbül,

Candaki kor olmasın kül,

Biraz yerinde dur zaman.

 

Gönül girmedi havaya,

Özlemim var bir yuvaya,

Yaşam gitti bedavaya,

Biraz yerinde dur zaman,

 

Ömrümüzün törpüsüsün,

İki dünya köprüsüsün,

Bırak yavrular büyüsün,

Biraz yerinde dur zaman.

 

Daha yapmadık hesabı,

Bitirmedik son kitabı,

Aşamadık son etabı,

Biraz yerinde dur zaman.

 

 

 

 

SONBAHAR

Bu sene nazlandı, çabuk geçti yaz

Haziran güneşinin yerini aldı ayaz.

 

Giderilmeden özlemler

Etrafı süslemeden papatyalar, gelincikler

Temmuz, gülünü veremeden

Göründü aniden Eylül'ün hüzünlü yüzü

Bilmem ki bu davetsiz misafirlik neden.

 

Bu sene erkenci sonbahar

Hasadın, hesabın zamanı

Bir telaş, bir yarış başladı

Okul bahçelerinde sevinç çığlıkları

Çocukluğumu seyrediyorum bir pencereden.

 

Ağaçlardan dökülürken yapraklar

Eserken acımasız, hırçın rüzgar

Ömür kiliminin son ilmeğini atıyorum

İçime çekiyorum, tenhada açan

Gülün kokusunu derinden.

 

Bu sene erkenci sonbahar

Renklerin solarken rengi

Biterken gönül ahengi

Sustu sevdaya dair şarkılar

Uçmaz oldu, yürek kuşları yerinden.

 

Ömrün bu son deminde hazan

Düşle gerçeğin kesiştiği bir nokta

Kanat çırpıp kondum buraya

Şikayetim yok karanlıktan

Sıcaktan ve soğuktan.

 

Bu koşu yeter, yoruldum

Artık dönmesin, yerinde dursun mevsimler

Duvarları süslesin, anların tanığı resimler

Yeterince hoşnut etti beni sonbahar

Hüznümün son gülü, soldu erkenden

 

Dondu içimdeki sular, erimedi dağların kara

Yaşadığım, gördüğüm şeyler ise, ömrümün kârı.

 




Bir önceki konu başlığımıza göz atmak isterseniz tıklayınız : Faika SARP